Maaike, 4 augustus 2010
Nederlandse Antillen , Curacao °

Klein Curacao

Aan het begin van onze vakantie zei de moeder van Benjamin tegen mij: 'en? Klein he, Curacao!' Ik moest toegeven dat ik het eigenlijk best vond meevallen. Ik was tenslotte kleinere eilanden gewend. Denk aan onze eigen eilandjes en Ilha Grande (vergeleken met Curacao is Ilha Grande meer een Ilha Pequena...)
Het bewijs dat Curacao echt niet zo klein is als de Antillianen zelf denken is Klein Curacao. Dit ligt een uur varen vanaf het puntje van Curacao.
In de vroege ochtend vertrokken we naar Caracasbaai om de Mermaid te pakken naar Klein Curacao. Vandaf daar is het anderhalf tot 2 uur varen. Langs de kust kun je veel zien, de jacht-haven, het Hyatt-resort en een heel stuk natuur. Prachtig. De golven waren redelijk maar toen we de koers van het eiland af richting Klein Curacao maakte begon het gedonder. De een na de ander werd misselijk. Zo ook ik... Ik begon te zweten als een gek en bleef naar 1 punt op het land kijken om ervoor te zorgen dat ik niet over het randje van de boot zou moeten gaan hangen. Helaas werkt het als volgt: zien kotsen, doet kotsen... dus na een tijdje moest ik vlug naar de rand van de boot omdat het voor mij ook niet meer ging...
Eenmaal aangekomen bij Klein Curacao ging het een stuk beter. Ontbijten was nog geen goed idee maar na het zwemmen voelde ik me weer helemaal top.
Het eiland is zo klein dat je de andere kant kan zien wanneer je op je tenen staat. Het is dus ook makkelijk haalbaar om een stukje te lopen naar de andere kant. Midden op het eiland staat een oude vuurtoren en aan de andere kant ligt een vergaan schip half op de rotsen. De toren van het schip ligt er nog, de rest is ondefineerbaar op de rotsen. Heel mysterieus. Heel Pirates of the Caribbean.

Zoals de meeste van jullie weten ben ik niet zo'n fan van alles wat met de zee te maken heeft. Zwemmen, vissen, snorkelen, duiken... brrr. Deze vakantie heb ik een grote angst iets kleiner gemaakt. Ben en ik hadden afgesproken dat ik heel rustig mijn best ging doen met snorkelen. De eerste paar keren hebben we bij Lion's dive met alleen de bril gekeken. Natuurlijk in het ondiepe water (tot je dijen ) en heb ik kleine visjes gezien. De keer erna hebben we heel rustig de snorkel erbij gepakt en heb ik dat voorzichtig geoefend. Bij Klein Curacao kwamen Benjamin, Osean en Bianca terug, na mijn middagdutje, met het verhaal dat ze schildpadden hadden gezien. Daar werd ik natuurlijk nieuwsgierig naar want hoe vaak kan een mens wilde schildpadden zien! Ik heb mijn angsten bij elkaar geraapt en ben stoer met Benjamin het water in gestapt. Ineens zagen we er eentje om hoog komen om adem te halen. Gauw hebben we de snorkels opgezet en hebben we gekeken naar de schildpad. Het ziet er voor mensen op de kant waarschijnlijk idioot uit maar ik heb een dingetje met de zee. Ik krijg het benauwd van snorkelen, maar nu heb ik daar wat op gevonden... Ik spring op Benjamin zijn rug (als ik niet kan staan) of houd hem met 1 hand vast en dan kan ik korte tijd goed en rustig ademen. Niet te lang want anders raak ik gestressed...
Suus, de eerste stappen zijn dus gemaakt!

De terugweg van Klein Curacao ging overigens een heel stuk beter. Geen misselijkheid, geen hoge golven en de wind in de rug.

We hebben vandaag nog wat geshopt in Punda en nu ga ik mijn koffer pakken omdat we morgen weer naar huis gaan. Helaas helaas zit de vakantie er alweer op. Ik kan niet wachten om de fotos te bekijken en alle verhalen te vertellen.

Tot gauw! Dikke kus

Menina in Nederlandse Antillen bellen kan nu véél goedkoper met HalloBuitenland.nl